Κατηγορία -Φύση και εποχές

1
Τα κυκλάμινα
2
Αλλαγή εποχής στη ζωή μιας γυναίκας
3
Όταν το ποτάμι σταματά, κάτι γεννιέται
4
Το μωβ του φθινοπώρου

Τα κυκλάμινα

Γεννήθηκα την πρώτη μέρα της Άνοιξης από γονείς που ήταν στην πρώτη τους Άνοιξη. Και αυτό είχε τα καλά του και τα λιγότερο καλά του. Όπως και να ‘ναι όμως, αυτό μου έλαχε, με αυτό πορεύομαι. Ένα από τα καλά του είναι ότι υπήρχαν περίοδοι που ο πατέρας μου έδινε όλον του τον εαυτό στο μεγάλωμά μας. Έτσι μεγαλώσαμε με παραμύθια απ΄ όλον τον κόσμο, βιβλία και μουσική. Πάντα πολλή μουσική. Όταν εγώ ήμουν στην πρώτη δημοτικού και ο αδελφός μου νήπιο, χωρίς να νιώθουμε ακόμα το νόημα των στίχων, υπήρχε γύρω μας και μέσα μας, το “Άξιον Εστί” (ήταν

Διαβάστε περισσότερα...

Αλλαγή εποχής στη ζωή μιας γυναίκας

Μια προσωπική διαδρομή μέσα από ρόλους, μνήμες και την αλλαγή εποχής στη ζωή μιας γυναίκας.

Διαβάστε περισσότερα...

Όταν το ποτάμι σταματά, κάτι γεννιέται

Πέρασε ένας μήνας από την τελευταία φορά που αφέθηκα μόνη μπροστά στην άσπρη σελίδα. Μέρες που μίκραιναν και οδηγούσαν στον χειμώνα. Μέρες που έφεραν και μικρές ανάσες χαράς κάθε μέρα βεβαίως, αλλά και πολλές μα πάρα πολλές σελίδες βιβλίων. Κάποτε το έλεγα διάσπαση ή και τεμπελιά, αποφυγή της καθημερινότητας και απόσυρση. Όμως στην τελική είναι ο τρόπος που έχω μάθει να επιβιώνω. Να διαχειρίζομαι όσα αναδύονται. Πότε κολυμπώντας στην επιφάνεια, πότε βουτώντας στην αυτοαπομόνωση. Δαμάζοντας τα κύματα…Μέσα από την διαδικασία αυτή, της συνομιλίας με τον εαυτό, βγήκε μια όμορφη εικόνα που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.  Είναι ένα ποτάμι

Διαβάστε περισσότερα...

Το μωβ του φθινοπώρου

Το φθινόπωρο πάντα φέρνει μια μελαγχολία. Δεν έχει την έντονη άνθιση της άνοιξης. Δεν έχει την ποικιλία, το ζωντάνεμα, την χαρά. Όμως ο ήλιος πάντα ανατέλλει και δύει και τότε τα χρώματα είναι πάντα ονειρικά. Η συννεφιές πάλι, ξεκουράζουν τα μάτια που έχουν ζήσει για μήνες σε μια ατελείωτη λιακάδα, και ο αέρας, πριν γίνει πολύ κρύος, είναι ένα χάδι, μια ανάσα την ώρα της πεζοπορίας. Κι εκεί που περπατάς ανάμεσα στο πράσινο των αειθαλών και το κίτρινο-καφέ των ταλαίπωρων από το καλοκαίρι θάμνων, να σου και εμφανίζεται αυτή η ομορφιά! Την αγαπώ πολύ και οι μελισσοκόμοι ακόμα περισσότερο! Η

Διαβάστε περισσότερα...

Copyright © 2026. Ασπασία Καγιαλάρη.