Θεραπευτικά βότανα

Όταν το ποτάμι σταματά, κάτι γεννιέται

Δεκ 23 2025

Πέρασε ένας μήνας από την τελευταία φορά που αφέθηκα μόνη μπροστά στην άσπρη σελίδα. Μέρες που μίκραιναν και οδηγούσαν στον χειμώνα. Μέρες που έφεραν και μικρές ανάσες χαράς κάθε μέρα βεβαίως, αλλά και πολλές μα πάρα πολλές σελίδες βιβλίων. Κάποτε το έλεγα διάσπαση ή και τεμπελιά, αποφυγή της καθημερινότητας και απόσυρση. Όμως στην τελική είναι ο τρόπος που έχω μάθει να επιβιώνω. Να διαχειρίζομαι όσα αναδύονται. Πότε κολυμπώντας στην επιφάνεια, πότε βουτώντας στην αυτοαπομόνωση. Δαμάζοντας τα κύματα…Μέσα από την διαδικασία αυτή, της συνομιλίας με τον εαυτό, βγήκε μια όμορφη εικόνα που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Είναι ένα ποτάμι

Διαβάστε περισσότερα...

Το μωβ του φθινοπώρου

Νοε 08 2025

Το φθινόπωρο πάντα φέρνει μια μελαγχολία. Δεν έχει την έντονη άνθιση της άνοιξης. Δεν έχει την ποικιλία, το ζωντάνεμα, την χαρά. Όμως ο ήλιος πάντα ανατέλλει και δύει και τότε τα χρώματα είναι πάντα ονειρικά. Η συννεφιές πάλι, ξεκουράζουν τα μάτια που έχουν ζήσει για μήνες σε μια ατελείωτη λιακάδα, και ο αέρας, πριν γίνει πολύ κρύος, είναι ένα χάδι, μια ανάσα την ώρα της πεζοπορίας. Κι εκεί που περπατάς ανάμεσα στο πράσινο των αειθαλών και το κίτρινο-καφέ των ταλαίπωρων από το καλοκαίρι θάμνων, να σου και εμφανίζεται αυτή η ομορφιά! Την αγαπώ πολύ και οι μελισσοκόμοι ακόμα περισσότερο! Η

Διαβάστε περισσότερα...

Στον απόηχο μιας επίσκεψης

Μαΐ 19 2025

Η αίσθηση του να είσαι σε μια αίθουσα και να βλέπεις τα παιδιά να παρακολουθούν είναι μοναδική. Για κάθε έναν από μας που γράφει για παιδιά, οι αντιδράσεις στα πρόσωπά τους, οι ερωτήσεις τους, όταν σου λένε γι’ αυτά που τους αρέσουν, γι’ αυτά που θέλουν, γι’ αυτά που ονειρεύονται, είναι σαν οδοδείκτες. Μας οδηγούν σε λόγια που μπορούν να μιλήσουν κατευθείαν στις καρδιές τους. Την εβδομάδα που μας πέρασε ήμουν καλεσμένη σε ένα σχολείο να μιλήσω για το πρώτο μου βιβλίο στα παιδιά της Τρίτης. Την μέρα της επίσκεψής μου, στο διάλειμμα πριν την μπουν τα παιδιά μέσα, ήμασταν

Διαβάστε περισσότερα...

Το κόκκινο για τη ροδιά

Μαΐ 01 2025

Μετά το μικρό διάλειμμα των διακοπών, επιστροφή στα χρώματα με το κόκκινο να διεκδικεί την θέση που του αξίζει. Όχι όποιο κι όποιο κόκκινο! Σήμερα έχουμε μια και μοναδική πρωταγωνίστρια καθότι μεγάλη ντίβα. Μάλιστα κυριαρχεί στην καρδιά μου δύο φορές τον χρόνο. Μια που ανθίζει και μια που οι ώριμοι καρποί είναι εκεί και φωνάζουν μάζεψε· μάζεψε όσο είναι η ώρα! Η γειτονιά που ζούμε τώρα είναι η ίδια με αυτή που ζούσαμε όταν γεννήθηκε η κόρη μας. Τότε, σε μια επίσκεψη, μια ξαδέλφη μου πολύ αγαπημένη μού είχε φέρει μια ροδιά. Και… επειδή κάποιος σοφός είπε κάποτε: Η καλύτερη

Διαβάστε περισσότερα...

Στον κόσμο των ιδεών

Απρ 23 2025

Το βολταράκι της Κυριακής που μας πέρασε ήταν πολύ ξεχωριστό. Ήταν που ήμουν συντροφιά με μια φίλη πολύ αγαπημένη. Είναι από αυτές τις παρέες που λες ότι, όταν ξεκινά η κουβέντα, δεν καταλαβαίνεις τον χρόνο που περνάει. Ο λόγος σε μεταφέρει στον κόσμο των ιδεών. Πόσο μάλλον που η κουβέντα γινόταν σε ένα τόπο πραγματικά ιδεατό! Στην εικόνα αυτή βλέπουμε ένα πολύ σημαντικό μήνυμα. Όμως εμένα η μορφή αυτή της ελιάς μου έφερε στο νου μιαν άλλη εικόνα. Από όταν ήμουν στο δημοτικό και διάβασα το πρώτο βιβλίο της Νάρνια, έχω την συνήθεια να αναρωτιέμαι αν πίσω από κάθε μορφή

Διαβάστε περισσότερα...

Από το μωβ στο κίτρινο

Απρ 12 2025

Ήρθε ως φυσική συνέπεια του προηγούμενου κειμένου η ανάγκη να μιλήσω για τα κίτρινα λουλούδια που συναντώ κάθε μέρα. Χρόνια τώρα, στις βόλτες μου στα γύρω μονοπάτια, μού κάνει εντύπωση ο τρόπος που φυτρώνουν αγκαλιασμένα η λαδανιά με τον ελίχρυσο σαν αιώνιο ζευγάρι που ανθίζει κάθε Άνοιξη. Είναι σαν να μας υπόσχονται με τον τρόπο τους ότι υπάρχει αιώνια νεότητα και αιώνια αγάπη. Αλλά αφήνοντας τις ιδιότητες των βοτάνων στους πιο ειδικούς, θα ήθελα να πω σήμερα για τον ελίχρυσο και στον μύθο που λέγεται για αυτόν. Φεύγοντας ο Πάρις με την ωραία Ελένη από την Σπάρτη, έκαναν μια στάση

Διαβάστε περισσότερα...

Ωδή στο μωβ

Απρ 05 2025

Αυτήν την φορά διάλεξα έναν χωματόδρομο. Έτσι μπορούσα να αφήσω για λίγο τον μικρό μου φίλο να εκτονωθεί κι εγώ να βαδίζω με το δικό μου αργό βήμα αφοσιωμένο στην γύρω βλάστηση. Πολλές φορές φαντασιώνομαι ότι έχω δίπλα μου μια σοφή μητέρα που ξέρει τα πάντα για όλα τα φυτά και μου μιλάει για αυτά. Έτσι προέκυψαν και οι ιστορίες μου της Ιδαίας. Όμως η αλήθεια είναι ότι οι γνώσεις έρχονται μετά από αρκετό προσωπικό ψάξιμο. Ίσως αυτή η σοφή μητέρα είναι αυτή που είναι μέσα μου και μου λέει “Ψάξε. Ψάξε κι άλλο. Ποτέ μη σταματάς”. Σήμερα το μάτι μου

Διαβάστε περισσότερα...

Κατηγορία -Θεραπευτικά βότανα