Η διπλή φλόγα
: Έρωτας και ερωτισμός μια de profundis ματιά από τον Οκτάβιο Πας
Διαβάστε περισσότερα...
Ό,τι αγαπήθηκε ξαναγεννιέται
Μέσα στην καμμένη αγκαλιά του σκίνου ένας νέος έχει ήδη γεννηθεί. Και παρακάτω κι άλλος κι άλλος· διεκδικούν τον πατρογονικό τους χώρο. Δεν γνωρίζουν αν έχουν ελπίδες ή αν του χρόνου ή σε δέκα χρόνια υπάρξει κι άλλη φωτιά. Ή ελπίδα είναι δικιά μας έννοια. Όλα τα άλλα στη φύση απλά υπάρχουν.Έτσι χωρίς λόγο ή σκοπό. Αυτά είναι δικά μας τερτίπια.Το μόνο κοινό; Μία αγκαλιά που μπορεί να σε σώσει από το κρύο.Μια αγκαλιά που μπορεί να σε διατηρήσει στη ζωή. Όχι μόνο οι τελευταίες ημέρες, όλη μου η ζωή κινήθηκε στο μοτίβο αυτό, της συνεχούς αναγέννησης. Πώς παίρνεις υλικό
Διαβάστε περισσότερα...Όταν το ποτάμι σταματά, κάτι γεννιέται
Εδώ μου δίνεις την ευκαιρία να απαντήσω μέσα από το άλλο μου αγαπημένο αντικείμενο έρευνας και πρακτικής. Στον βελονισμό λέμε…
Πέρασε ένας μήνας από την τελευταία φορά που αφέθηκα μόνη μπροστά στην άσπρη σελίδα. Μέρες που μίκραιναν και οδηγούσαν στον χειμώνα. Μέρες που έφεραν και μικρές ανάσες χαράς κάθε μέρα βεβαίως, αλλά και πολλές μα πάρα πολλές σελίδες βιβλίων. Κάποτε το έλεγα διάσπαση ή και τεμπελιά, αποφυγή της καθημερινότητας και απόσυρση. Όμως στην τελική είναι ο τρόπος που έχω μάθει να επιβιώνω. Να διαχειρίζομαι όσα αναδύονται. Πότε κολυμπώντας στην επιφάνεια, πότε βουτώντας στην αυτοαπομόνωση. Δαμάζοντας τα κύματα…Μέσα από την διαδικασία αυτή, της συνομιλίας με τον εαυτό, βγήκε μια όμορφη εικόνα που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Είναι ένα ποτάμι
Διαβάστε περισσότερα...Τι χρώμα έχει η χαρά;
Μήν ξεχνάς το θεμελιώδες: μωβ είναι το χρώμα τού φεμινισμού
Μωβ είναι το χρώμα του ουρανού σαν ανατέλλει και δύει ο ήλιος.Μωβ είναι η έμπνευση όταν έρχεται να σε βρει.Μωβ η χαρά της στιγμής της έμπνευσης, της συνειδητοποίησης ότι όλοι είμαστε ένα. Μπλε και γαλάζια είναι η γαλήνη του ουρανού και της θάλασσας.Μπλε και γαλάζια η γαλήνη όταν η ιδέα γίνεται λόγος και έκφραση. Μπλε η χαρά του εκφραζόμενου λόγου! Πράσινη είναι η γη που φυτρώνει όταν η βροχή και ο ήλιος την θρέφουν.Πράσινο το χρώμα της δημιουργίας. Σε κάθε κύκλο του έτους, το ίδιο.Πράσινη η χαρά της επίγνωσης του ό,τι πλάθουμε και λέμε έχει πλαστεί και λεχθεί ξανά και
Διαβάστε περισσότερα...Το μωβ του φθινοπώρου
Τί όμορφη περιγραφή Γιάννη! Θα μου άρεσε να το έβλεπα κι εγώ. Ευχαριστώ για το μοίρασμα!
Το φθινόπωρο πάντα φέρνει μια μελαγχολία. Δεν έχει την έντονη άνθιση της άνοιξης. Δεν έχει την ποικιλία, το ζωντάνεμα, την χαρά. Όμως ο ήλιος πάντα ανατέλλει και δύει και τότε τα χρώματα είναι πάντα ονειρικά. Η συννεφιές πάλι, ξεκουράζουν τα μάτια που έχουν ζήσει για μήνες σε μια ατελείωτη λιακάδα, και ο αέρας, πριν γίνει πολύ κρύος, είναι ένα χάδι, μια ανάσα την ώρα της πεζοπορίας. Κι εκεί που περπατάς ανάμεσα στο πράσινο των αειθαλών και το κίτρινο-καφέ των ταλαίπωρων από το καλοκαίρι θάμνων, να σου και εμφανίζεται αυτή η ομορφιά! Την αγαπώ πολύ και οι μελισσοκόμοι ακόμα περισσότερο! Η
Διαβάστε περισσότερα...
Δεν υπάρχουν σχόλια.
Πρόσθεσε το σχόλιό σου