Το μωβ του φθινοπώρου
Τί όμορφη περιγραφή Γιάννη! Θα μου άρεσε να το έβλεπα κι εγώ. Ευχαριστώ για το μοίρασμα!
Το φθινόπωρο πάντα φέρνει μια μελαγχολία. Δεν έχει την έντονη άνθιση της άνοιξης. Δεν έχει την ποικιλία, το ζωντάνεμα, την χαρά. Όμως ο ήλιος πάντα ανατέλλει και δύει και τότε τα χρώματα είναι πάντα ονειρικά. Η συννεφιές πάλι, ξεκουράζουν τα μάτια που έχουν ζήσει για μήνες σε μια ατελείωτη λιακάδα, και ο αέρας, πριν γίνει πολύ κρύος, είναι ένα χάδι, μια ανάσα την ώρα της πεζοπορίας.
Κι εκεί που περπατάς ανάμεσα στο πράσινο των αειθαλών και το κίτρινο-καφέ των ταλαίπωρων από το καλοκαίρι θάμνων, να σου και εμφανίζεται αυτή η ομορφιά! Την αγαπώ πολύ και οι μελισσοκόμοι ακόμα περισσότερο!
Η Ερείκη, ή απλά το Ρείκι, είναι το πιο σημαντικό μελισσοκομικό φυτό της εποχής. Οι μέλισσες το έχουν μεγάλη ανάγκη γιατί πρέπει να ετοιμαστούν για τον χειμώνα. Η γύρη που παίρνουν και το μέλι που παράγουν από το φυτό αυτό είναι πολύ μεγάλης θρεπτικής αξίας και ευνοεί την ανάπτυξή τους την ερχόμενη άνοιξη.
Γι’ αυτό και είναι ανάλογα πολύ θρεπτικό και για μας τους ανθρώπους. Είναι ένα μικρό θαύμα που φυλάει μέσα του τη δύναμη της γης όταν όλα γύρω ετοιμάζονται για ανάπαυση.
Ένας άλλος μικρός θησαυρός του φθινοπώρου είναι αυτή η μωβ ευλογία που ξεπροβάλει μέσα από τα ξερόχορτα. Μόνο το άνθος, χωρίς μίσχο ή φύλλα. Μέχρι την μεθεπόμενη άνοιξη θα έχει ψηλώσει και θα έχει ωριμάσει για να μας δώσει το ιδανικότερο φάρμακο για την αποτοξίνωση του ήπατος. Αλλά για αυτά τα πράγματα άλλοι είναι πιο ειδικοί να μιλούν. Εμένα μου φθάνει να παινεύω την ομορφιά τους! Τι συμβολίζει για σας ένα άνθος που ανθίζει κατευθείαν από τη ρίζα; Εμένα μου θυμίζει ότι η φύση δεν σταματά να μας τροφοδοτεί με θαύματα και δώρα ακόμα και όταν ετοιμάζεται να αναπαυτεί.
Δεν ξέρω εάν φέρνει μελαγχολία το Φθινόπωρο, αλλά αυτή την εποχή έχω διασχίσει μία από τις ωραιότερες διαδρομές που έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου, σε κατακόκκινο δρόμο στρωμένο με πεσμένα φύλα και με τα μισόγυμνα κλαριά των δέντρων να σχηματίζουν αψίδα που να κρύβει το περιττό φως.
Όσο για το ρεικόμελο, δεν γνωρίζω για τη θρεπτική αξία του, αλλά το θεωρώ για ένα από τα νοστιμότερα και πιο ευωδιαστά μέλια.
Ευχαριστούμε για τη βόλτα!
Τί όμορφη περιγραφή Γιάννη! Θα μου άρεσε να το έβλεπα κι εγώ. Ευχαριστώ για το μοίρασμα!