Κοιτώντας από την άλλη
Μερικά πρωινά αργότερα, πήρα πάλι τον δρόμο. Άφησα τον Λούη να οδηγεί αυτήν την φορά. Είναι ωραία η αίσθηση να μη σε νοιάζει πού πας. Απλά να κοιτάς κι όπου βγάλει ο δρόμος. Μάλιστα, τώρα την Άνοιξη, τα πάντα έχουν το λαμπερό πράσινο των φύλλων που δεν το έχει αγγίξει ακόμα η έλλειψη νερού και το έντονο κίτρινο, μωβ και άσπρο των φρέσκων λουλουδιών που πρωτοβγαίνουν. Αυτή τη φορά ο δρόμος ήταν ακριβώς ο ίδιος, αλλά αλλά την κυκλική διαδρομή που περιλαμβάνει το αγαπημένο μου μέρος την πήραμε αντίστροφα. Αυτό θα σήμαινε ότι στο τέλος θα έπρεπε να ανεβούμε μια
Διαβάστε περισσότερα...
Το Φως μέσα από την Ελιά...🌻❤️ Εικόνα που μιλά με την Ψυχή ...